...en ne reep double lait!

Gezelschap! Op 1 nachttrein na, ben ik ni meer alleen de komende weken, een raar idee. En die eerste week van de 4 begon met een blij weerzien en... chocoladeontbijt! Na enkele uurtjes Chennai, de bus op naar Mamalapuram waar het veel gezelliger was. En behalve strand, toffe cafeetjes, leuke restaurantjes en een betaalbaar hotelletje met zwembad (!) was er ook nog wa te zien. Werelderfgoed nog eens. De "shore tempel", heel mooi gelegen op het strand (wel beschermd met een stenen wal, na de tsunami die daar herinneringen had nagelaten) en de "5 rathas", niet op het strand en misschien daardoor ook beter bewaard. De kleinere rotstempels ("mandapams") moesten er ni voor onderdoen naar mijn mening en het uitzicht versterkte dat mooi beeld nog eens. Tussen 2 mandapams in, eventjes "Krishna's butterball" tegen gehouden en de huidig gebruikte tempel bezocht. Na een paar dagen relaxen en zelfs inspanningen in de vorm van vroeg opstaan om de zonsopgang te zien (!flink he?), ruilden we het ene kustplaatsje voor het andere : Pondicherry. En van dat stadje was opnieuw het hoogtepunt: de Franse keuken. De profiterollekes waren een beetje teleurstellend, maar de chocolademousse was opnieuw zalig en ze hadden er onverwacht lekkere steak! Maar alles was natuurlijk leuker dan vorige keer nu Steven erbij was. Nog eens flink geweest en vroeg opgestaan om naar Chidambaram te gaan, de wat mij betreft mooiste tempel van Tamil Nadu, waar we graag 4 uurtjes bus voor over hadden. Onze laatste ochtend samen nog even naar die gigantisch gouden golfbal in Auroville gaan kijken en dan 5 uur treinen naar Chennai, waar ik de nachttrein naar Bangalore (sinds kort Bangaluru, maar de Indiers gebruiken het zelf nog ni) opstapte en Steven, na mij uit te wuiven, richting luchthaven moest...