5, 4, 3,...

De volgende tempel op mijn route staat terecht (volgens mij) op de world heritage lijst. Een stuk ouder dan degene die ik tot nu toe had gezien, minder kleurig, maar echt bijzonder mooi. Vooral binnen de muren. De "heiligste" plek heb ik maar overgeslagen, da was me iets te lang aanschuiven. En het paleis was ook een bezoekje waard. De volgende dag gelijkaardig scenario, al was de zoektocht naar een bus iets moeilijker omdat het busstation er ni meer was. Maar met de hulp van enkele zeer vriendelijke mensen, kwam het goed en geraakte ik rond de middag op mijn volgende bestemming, waar ik de naam maar bleef van vergeten (klinkt ook helemaal ni Indisch vind ik) : Kumbakonam. 't Zou moeilijk zijn de vorige tempel te overtreffen en da lukte hier inderdaad ni, maar toch weeral blij dat ik er een dagje voor over had gehad. Ook de volgende dag had de zoektocht naar de bus iets apart. Iedereen zei me "je moet DIE bus hebben", maar de chauffeur zei dat hij niet naar Chidambaram reed en da was wel waar ik heen wou. En ze hadden allemaal gelijk, want de bus reed wel naar daar, maar wisselde halverwege van chauffeur. Ik dacht al zoiets begrepen te hebben en wist zeker dat ik de goeie richting uit ging en 't kwam dus goe. Gelukkig maar, want al zag de tempel er van buitenaf ni zo bijzonder uit, binnenin was het de mooiste die ik tot nu toe zag. Prachtige muurschilderingen, plafondschilderingen eigenlijk, en enorm groot. Beetje verloren gelopen, maar uiteindelijk wel de uit-/ingang gevonden waar ik mijn sandalen had achtergelaten. Want dat is hier altijd het probleem natuurlijk, dat je naar buiten moet waar je bent binnen gekomen, tenzij je blootvoets verder wil. En toen had ik effe genoeg tempels gezien, met nog 2 te gaan op mijn verlanglijstje, besliste ik maar effe te gaan uitrusten in Pondicherry en af te wachten of ik er terug zin in zou krijgen.