Bergen en bloemen

Naar Ooty met een tourbusje waardoor ik gewoon gedropt zou worden bij aankomst dacht ik. Maar nee, ik mocht de hele trip nog mee maken tot de anderen terug keerden naar Mysore. Tof, moest ik da ni alleen doen de volgende dag. En blij dat ik aan de bezienswaardigheden daar geen dag heb opgeofferd. De weg naar Ooty was het waard om er heen te gaan, maar... Eerste stop : het meer, waar je kon roeien of waterfietsen. Er was ook een minipretparkje met op kindermolens lijkende attracties voor volwassenen. Ik had bijna spijt dat ik geen ticket had gekocht om foto's te mogen maken, bijna. Nog erger, al was het "uniek in de wereld" (gelukkig maar), de "draadtuin", een zaal met bloemen gemaakt van draad, zonder naald (zeer belangrijk) waaraan iemand 12 jaar heeft gewerkt! Een al even knappe echte bloementuin bezocht als afsluiter van de dag, waar enorm veel mensen waren die zeer graag op de foto stonden voor 1 van de vele begonia- en hortensiaperken en daar had ik dus wel een cameraticket gekocht omdat ik zo graag bloemen zie en dacht hier wel wat vreemde soorten te zien. Ni dus, 1 lotusbloem (waterlelie) op de foto en 1 geweldig kitscherige foto gemaakt van 2 nepdamhertjes en 1 -vogel op een heuveltje achter de meest speciale bloem die ik er zag. Het was dus een geslaagde dag! Ooty, erheen voor de zichten, maar de toeristische hoogtepunten? Het stadje zelf had trouwens weer iets skioordachtig, een uit de voegen gebarsten bergdorpje en de lokalen droegen er zelfs fleece mutsen. 't Was daar inderdaad een beetje frisjes, maar een truitje 's avonds volstond wel vond ik. De volgende dag (vandaag) de bus op naar Coimbatore, een grote, vrij moderne stad waar niets te zien is maar het is een tussenstop op mijn weg naar Kochi, de kust van de zuidwestelijke provincie Kerala. Onderweg nog heel wa mooie bergzichten, vooral de theeplantages op de flanken waren wel bijzonder.