Slowly, slowly!

Het "Zwitserse skioord" Manali (incl. houten chalets) verlaten, 2 dagen busrit voor de boeg, richting Leh, Ladakh. Gelukkig was de bus vrij luxueus en hadden we onze pot nutella. Maar het was het zicht dat de reis meer dan draaglijk maakte. "Stunning views - dramatic scenery" de lonely planet had gelijk. Maar hoge bergen en bijgevolg diepe ravijnen brengen ook bange momenten met zich mee, vooral bij het kruisen van andere bussen. Een organisatie hield zich bezig met waarschuwingsslogans te maken die soms wel grappig waren. "If you're married, divorce your speed. Better Mr Late than Late Mr. With whisky, too risky" (al heb ik die hier nog ni gezien maar naar 't schijnt stoken ze hier iets dat er op trekt). 1 bord was grappiger in de provincie Himachal pradesh waar de politie die borden plaatsten: "Himachal police - Better late than never". Gelukkig was de chauffeur nogal voorzichtig, maar toch niemand gehoord die langs de weg terug wou. En da was de volgende dagen zelfs meestal ni mogelijk, want in de droogste streek van 't land heeft het meer dan een week geregend en da zorgde voor serieuse problemen. Wegverschuivingen, bruggen ingestort, (delen van) huizen weggespoeld (die maken ze daar in ongebakken steen en da kan natuurlijk ni zo veel regen verdragen). Gelukkig was Leh een supergezellig stadje want we zaten daar nogal vast. Het begon nochtans heel mooi. Toen we aankwamen in het stadje waar het BIJNA nooit regent was het prachtig weer. Zonnetje, warm, maar ni te wegens de hoogte (3500m). Eerste dagen wa rondgehangen om te wennen aan de hoogte en enkele daguitstapjes gemaakt. Mooie gompa's (Tibetaanse kloosters en tempels) bezocht. Ook toen vonden de jeepchauffeurs het al ni zo tof om door het water te rijden dat normaal onder de brug ipv erover stroomt. Enkele dagen later kon je echter sommige uitstappen ni meer doen omdat die bruggen er ni meer waren. En zo is onze trekking letterlijk in 't water gevallen. Ni tof, maar voor de plaatselijke bevolking veel rampzaliger natuurlijk. Er was al wa hersteld toen wij vertrokken, want toen was de zon er terug! Zo'n week geleden naar Delhi gevlogen (gelukkig met raamplaats, die vlucht had langer mogen duren!) om daarna de trein te nemen naar Jaisalmer, de meest westelijke stad van Rajastan. Het andere uiterste qua weer verwachtend in de woestijn!