Slaap!

Om 5u eruit dus en 't is de laatste dag nog ni. Een tussenstop in Mc Leod Ganj, het toevluchtsoord van de Dalai Lama en heel wat Tibetaanse vluchtelingen na de bezetting van China vanaf 1947, volgens hen "bevrijding", maar van wa? De godsdienstvrijheid die ze nu ni meer hebben of de vrijheid om een eigen taal, cultuur en mening te hebben? Om kwaad van te worden als je dat ziet! Het eerste stadje waar we een massa toeristen tegen kwamen, waarvan een heleboel van het nogal zweverige type leken. Niet ons ding dus, maar blij da we er geweest zijn. Superlekker chocoladetaartje gegeten, alleen daarvoor was 't al een omweg waard, maar ook voor het Tibetaans museumpje en de tempel natuurlijk. Alweer 5u de volgende dag. Ze wisten het hier allemaal ni zeker of er wel een bus ging rijden en wanneer, maar de hoteleigenaar had gelijk, ze was er om 6u. Volgende stop : Manali en ook daar maar op doorreis. De aangekondigde 10 u werden er 13, maar we geraakten op onze tussenbestemming en morgen verder op weg naar het noorden gaat ook lukken, in een luxe- toeristenbus en da zal nodig zijn want 't is voor 2 volle dagen! We hebben er wa voor over om de Himalya te zien. Om die reis wa draaglijk te maken ne pot nutella gekocht en la vache qui rit-kes, decadent eigenlijk want voor die prijs kan je hier met 2 een serieus avondmaal nuttigen. Maar je mag jezelf wel eens verwennen als je zo lang onderweg bent, ni?