Een kloddertje rose hier...

(De titel is voor wie nog meer naar "den holland" keek in zijn/haar kinderjaren dan naar BRT(N) of VTM.) Jaipur, de"pink city", die zijn kleur en naam kreeg omdat die zou aantonen dat bezoekers welkom waren (de Engelsen in die tijd dat men de huizen roos begon te schilderen en nu doen ze da nog, zal wel ni voor ons geweest zijn, maar we voelden ons er toch welkom) leek ons meer aarderoodbruin maar allez met kunstlicht 's avonds was ze haar naam waardig. En op een zeer korte kennismaking na, hebben we ze om te beginnen bij kunstlicht gezien. De Jaipur "by night"-tour is een aanrader, zelfs voor mensen die normaal gezien alles zelf willen doen. Het bijhorende avondeten bleek thali in buffetform op onze laatste bezoekplaats, het Tigerfort. De volgende dag een wat uitgebreidere tour gemaakt met meer stops en nu ook wa van binnen gezien natuurlijk. Een observatorium met reusachtig grote meetinstrumenten voor uur, minuten, zelfs seconden. Door de afwezigheid van zon (alweer) echter ni gezien of die ook werkelijk werken maar we zullen er maar van uitgaan dat da wel zo is. Een moslim-jain-hindu tempel, knap dat die ook gecombineerd bestaan natuurlijk. En nog 2 forten, vooral de moeite omwille van de ligging, maar we zijn in Jodhpur verwend op da gebied. En toen de groep (op 4 na, ons inbegrepen allemaal Indiers, heel tof trouwens dat je da overal ziet dat die in hun eigen land rondreizen als toerist) een park ging bezoeken (?), hebben wij het aangedurfd een ijsje te eten! Zonder nadelige gevolgen gelukkig. Nog meer verwennerij, een pizzahut en veel drankhandeltjes tegen gekomen waar we ons een klein flesje rum hebben aangeschaft, in restaurants bijna ni te verkrijgen, dikwijls ook verboden trouwens het te gebruiken. De 3de dag een verre uitstap gemaakt naar Shekawati, een gebied waarin veel dorpjes met rijkversierde huizen te vinden zijn van rijke handelaars. Vroeger lagen die op de zijderoute, nu zijn het afgelegen dorpjes en wonen de eigenaars van de huizen/soms musea in havensteden. Sommige van de huizen staan echt te verkrotten, zonde!, maar de meesten hebben door dat dit als toeristische trekpleister wel waard is om op te knappen. Gelukkig. Na een late lunch terug 3 uur in de auto en moe nog genoten van een dessertje in 't hotel, rum cola en Godzilla op TV. Da hielden we echter ni lang vol want ze onderbreken hier elke 5 a (ze hebben hier geen accenten maar da had je misschien al gemerkt) 10 min voor reclame, VT4 is er niks tegen. De laatste dag in de hoofdstad van Rajasthan, onze laatste dag samen en Peter zijn verjaardag. 's Ochtends nog wa tijd voor cultuur. Gaitor, de cenotaphs van vroegere maharadja's bezocht en het Hawa Mahal, het windpaleis, 1 van de bekendste bouwwerken van India. Voor wie het al eens gezien heeft: da roos gebouw met 365 venstertjes waar de maharani's (de vrouwen van de maharadja) het leven op straat konden bekijken, zonder zelf gezien te worden, want da mocht ni. Da bleek mooier en interessanter van binnen dan van buiten. Ik dacht dat da een stuk van het paleis was, maar da bleek een soort gangensysteem achter een binnenplaats, dus heel open maar da zie je ni vanaf de straat. Na nog een flinke klim naar een Ganesjtempel (trappen vergeten te tellen, maar 't zullen er geen 600 zijn geweest zoals in Leh) die we helemaal ni gepland hadden maar aan het begin kregen we van mensen die al van boven kwamen, gezegend eten om onze tocht te verzachten en wa doet ge dan, die boven gaan offeren voor de armen. Geen offerschaal gevonden en er terug mee naar beneden dan maar, onderweg aan bedelende kindjes gegeven. Maar 't uitzicht was de klim wel weer waard. Na de middag een shoppingcenter binnen geweest (veelvuldig aanwezig hier, maar er staan meer winkelruimtes leeg dan dat er wat te zien is), gaan internetten, gegeten in een zeer gezellig restaurantje (tafelkleedjes en mooie verlichting vind je ni elke dag) en toen was het inpaktijd. Mijn zak weegt ineens heel wa minder, want Peter nam heel wa mee naar huis en ik ga da effe proberen te houden.